Marietje d’Hane-Scheltema
1994

1994 Hane-Scheltema

De classica Marietje d’Hane-Scheltema (1932) studeerde klassieke talen aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam. In haar studententijd (klassieke talen) vertaalde ze het blijspel De kikkers van Aristofanes en schreef zelf twee de kinderstukken De plaaggeesten en Variaties op een ezel. Zij werkte twee jaar als dramaturge bij Erik Vos.

In Rotterdam gaf ze les aan het Erasmiaans Gymnasium en het Rotterdams Lyceum en vertaalde in haar vrije tijd teksten. Ze is een van de productiefste vertalers van oud-Griekse en Latijnse teksten in het Nederlandse taalgebied, waarbij ze een duidelijke voorkeur toont voor poëzie. Sinds 1959 vertaalde ze onder andere werk van de Griekse auteurs Aeschylus en Aristophanes en de Romeinse auteurs Claudianus, Juvenalis, Ovidius en Vergilius. De spiegel van Laïs, De kikkers en de wolken, Satiren (bekroond met de Nijhoffprijs) en Metamorphosen waren enkele van de vertalingen die in boekvorm verschenen. De bakermat van onze literatuur maakte ze daarmee op eigen initiatief opnieuw zeer toegankelijk; dit laatste is onder meer af te lezen aan het opvallend grote aantal verkochte door haar vertaalde boeken.

In 1986 ontving D’Hane-Scheltema voor haar Juvenalisvertaling de Martinus Nijhoffprijs, die ze deelde met Jenny Tuin. In 2003 verleende de Universiteit van Amsterdam haar een eredoctoraat. In 2009 kreeg zij de Oikos publieksprijs voor haar gehele oeuvre.

Zij kreeg de Laurenspenning in 1994 omdat zij door haar onderwijs vele jonge mensen enthousiast maakte voor de oude talen en de klassieke schrijvers. Haar vertaling van Metamorphosen werd door theatergezelschap De Giraffe gespeeld.