Willem Nagelkerke
1989

Ir. W. (Willem) Nagelkerke (1922-2010) bracht meer dan 30 jaar lang kunst en bedrijf bijeen. Hij hing schilderijen niet alleen op in zijn kantoorvertrekken, maar ook in de werkplaatsen. Aanvankelijk om ruimte te geven aan zijn, zoals hij zelf zei  ‘wat uit de klauw gelopen privéhobby die is overgenomen door het bedrijf.’ Het bleek uiteindelijk bij zijn werknemers goed aan te slaan, na aanvankelijke protesten dat de posters met schaars geklede stoeipoezen moesten wijken. Nagelkerke gebruikte een deel van de winst van zijn bedrijf voor de aankoop van kunst, het steunen van opleidingsinstituten en giften aan charitatieve instellingen. Op die manier was hij voortdurend bezig de relaties tussen verschillende groepen mensen in de maatschappij te bevorderen.

De KUNSTcollectie onstond precies honderd jaar na de oprichting van Van Rietschoten en Houwens Elektronische Maatschappij BV. In 1960 constateerde Willem Nagelkerke, die er toen directeur was, dat zijn privéverzameling aan kunstwerken te groot was geworden om thuis op te hangen. Zo kwam hij op het idee zijn verzameling schilderijen, etsen en overige kunstwerken permanent te exposeren in zijn bedrijf.  Niet alleen hij kon er zo blijvend van genieten, maar ook de medewerkers kregen de gelegenheid kennis te maken met het fenomeen kunst. Dat was, zeker in die tijd, een vooruitstrevende gedachte.

Inmiddels is de Imtech Kunstcollectie uitgegroeid tot een verzameling van ongeveer 1250 werken, met het accent op moderne non-figuratieve kunst van onder meer Karel Appel, Corneille en Woody van Amen. In de geest van de oprichter staan of hangen alle kunstwerken nog steeds in de kantoren en werkplaatsen van Imtech-ondernemingen en komen de medewerkers nog  dagelijks in aanraking met moderne kunst.

Willem Nagelkerke werd met de Laurenspenning onderscheiden voor zijn verdiensten op het gebied van het ‘onder de mensen brengen’ van beeldende kunst.